ZAMÓW DOSTĘP
Przypomnij mi login i hasło
Wyszukiwanie zaawansowane »

Z ciężarowego na osobowy - nie trzeba korygować podatku

Z ciężarowego na osobowy - nie trzeba korygować podatku

Z ciężarowego na osobowy - nie trzeba korygować podatku

W marcu 2009 roku Wnioskodawca zakupił samochód Fiat Nowa Panda VAN 1.2 przeznaczony do wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej i odliczył w całości VAT naliczony. Na przełomie IV i V/2011 r. zostały wykonane zmiany w ww. samochodzie. Po zmianach samochód posiada 5 miejsc i jest samochodem osobowym, co potwierdzone jest wpisem do karty pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego i pieczęcią Starosty. Czy zmiana przeznaczenia samochodu z ciężarowego na osobowy powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego?

 INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2011 r. (data wpływu 17 maja 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 sierpnia 2011 r. (data wpływu 4 sierpnia 2011 r.) oraz pismem z dnia 5 sierpnia 2011 r. (data wpływu 5 sierpnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy zmiana przeznaczenia samochodu z ciężarowego na osobowy powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2011 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 4 sierpnia 2011 r. (data wpływu 4 sierpnia 2011 r.) oraz pismem z dnia 5 sierpnia 2011 r. (data wpływu 5 sierpnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy zmiana przeznaczenia samochodu z ciężarowego na osobowy powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego.

 

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

W marcu 2009 roku Wnioskodawca zakupił samochód Fiat Nowa Panda VAN 1.2 przeznaczony do wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej (do wniosku Wnioskodawca dołączył ksero faktury zakupu).

Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług Wnioskodawca odliczył w całości VAT naliczony (do wniosku Wnioskodawca dołączył ksero wyciągu z homologacji).

Na przełomie IV i V/2011 r. zostały wykonane zmiany w w/w samochodzie, w wyniku czego nie spełnia wymagań określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy o VAT (Dz. U. 247 poz. 1652 z 16.12.2010 r.). Samochód nadal wykorzystywany będzie w prowadzonej działalności gospodarczej. Po zmianach samochód posiada 5 miejsc i jest samochodem osobowym co potwierdzone jest wpisem do karty pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego i pieczęcią Starosty w dniu 13.05.2011 r. o następującej treści: zmiana rodzaju - osobowy, liczba miejsc - 5.

W piśmie uzupełniającym z dnia 4 sierpnia 2011 r. oraz piśmie z 5 sierpnia 2011 r., Wnioskodawca wskazał, że:

1. Jest podatnikiem czynnym do nadal.

2. Samochód Fiat Panda VAN 1.2, którego dot. w/w wniosek w dniu zakupu był zgodnie z otrzymanym wraz z fakturą VAT zakupu wyciągiem ze świadectwa homologacji o nr… - samochodem ciężarowym, podrodzaj VAN o dopuszczalnej ładowności 505 kg (takie same dane są zapisane w FV zakupu pojazdu wystawionej przez X oraz w karcie pojazdu i dowodzie rejestracyjnym przed zmianą).

3. Wnioskodawca nie występował o dodatkowe badanie techniczne w stacji kontroli pojazdów (art. 86 ustawy o VAT) wobec czego z braku zaświadczenia stacji kontroli pojazdów o dodatkowym badaniu Wnioskodawca nie składał go w Urzędzie Skarbowym, gdyż w tym czasie tzn. 13.02.2009 r. Minister Finansów wystosował pismo do Dyrektorów Izb Skarbowych i Urzędów Kontroli Skarbowej w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnoty Europejskiej /TSWE/ z dnia 22.12.2008 r. w sprawie C-414/07 Magoora Sp. z o.o., a dotyczącym interpretacji przepisów szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG., z czego wynikało, że jeżeli w świadectwie homologacji jest zapis że jest to samochód ciężarowy to uprawniało do odliczania podatku VAT od zakupu samochodu i od zakupu paliwa do tego samochodu. Taką informację Wnioskodawca otrzymał w Urzędzie Skarbowym X. Ponadto takie stanowisko potwierdziła kontrola Urzędu Skarbowego X, w sprawie podatku VAT w 2010 roku, która nie zażądała zaświadczenia o dodatkowym badaniu-technicznym tego samochodu i nie zakwestionowała prawidłowości odliczanego podatku VAT od zakupu paliwa do w/w samochodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy należy dokonać korekty podatku VAT naliczonego po zmianie w samochodzie Fiat Nowa Panda VAN 1.2 wykonanej na przełomie IV-V/2011 r., czy też nie należy?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 16.12.2010 r. (Dz. U. 247, poz. 1652) jest on zobowiązany do dokonania korekty podatku VAT naliczonego za okres w którym dokonał odliczenia tzn. III/2009 r.

Wnioskodawca uzyskał dwukrotnie telefoniczną opinię z Krajowej Informacji Podatkowej, która potwierdza stanowisko Wnioskodawcy.

Jednak w rozmowie z urzędnikiem Urzędu Skarbowego Wnioskodawca uzyskał odpowiedź, że żadnej korekty nie powinien składać.

W innych Urzędach Skarbowych opinie były jeszcze inne niż te w/w.

 

Wobec czego Wnioskodawca prosi o jednoznaczną opinię w tej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. nastąpiła zmiana przepisów. Obecnie zmiany w pojeździe i związaną z tym korektę podatku naliczonego reguluje art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej ustawą nowelizującą.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

W ust. 2. ww. art. 3 wskazano, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1. pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;

2. pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 % długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;

3. pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;

4. pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

5. pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;

6. pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

7. przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

a. odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub

b. oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej).

Jeżeli w pojeździe dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, wprowadzono zmiany w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego (art. 3 ust. 4).

Z opisu sprawy wynika, iż w marcu 2009 roku Wnioskodawca zakupił samochód Fiat Nowa Panda VAN 1.2 przeznaczony do wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług Wnioskodawca odliczył w całości VAT naliczony. Na przełomie IV i V/2011 r. zostały wykonane zmiany w w/w samochodzie. Po zmianach samochód posiada 5 miejsc i jest samochodem osobowym, co potwierdzone jest wpisem do karty pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego i pieczęcią Starosty. Samochód nadal wykorzystywany będzie w prowadzonej działalności gospodarczej. Przedmiotowy samochód w dniu zakupu był zgodnie z otrzymanym wyciągiem ze świadectwa homologacji samochodem ciężarowym, podrodzaj VAN o dopuszczalnej ładowności 505 kg. Wnioskodawca nie występował o dodatkowe badanie techniczne w stacji kontroli pojazdów (art. 86 ustawy o VAT) wobec czego z braku zaświadczenia stacji kontroli pojazdów o dodatkowym badaniu Wnioskodawca nie składał go w Urzędzie Skarbowym.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca w odniesieniu do ww. samochodu nie występował o wydanie przez okręgową stację kontroli pojazdów zaświadczenia potwierdzającego spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych.

Należy zauważyć, że przepis art. 3 cytowanej ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. obowiązujący od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. nie formułuje obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, w sytuacji jak przedstawiona w przedmiotowej sprawie. Wskazać też trzeba, że treść przywołanych wyżej przepisów art. 3 ust. 4 ustawy nowelizującej, wskazuje, iż mają one zastosowanie w odniesieniu do pojazdów samochodowych, dla których uprzednio wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 tego artykułu.

Zatem należy przyjąć, że przepisy te nie mają zastosowania do pojazdu samochodowego, dla którego ww. zaświadczenie nie zostało wydane, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

Skoro Wnioskodawca dokonał zmiany rodzaju przedmiotowego samochodu, to przekwalifikowanie takie nie będzie wywoływało skutków odnośnie wcześniej dokonanego odliczenia, jeżeli zainteresowany dysponuje stosownymi dokumentami, które w momencie zakupu uprawniały do odliczenia podatku naliczonego, a ponadto występował i występuje związek pomiędzy tym zakupem, a sprzedażą opodatkowaną.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. zobowiązany jest do dokonania korekty podatku VAT naliczonego za okres w którym dokonał odliczenia, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy Wnioskodawca nabywając opisany samochód ciężarowy miał prawo do odliczenia VAT-u w pełnej wysokości wykazanej na fakturze zakupu, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Ponadto należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy - Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

 

Interpretacja indywidualna z dnia 17.08.2011 r., sygn. IBPP2/443-598/11/ABu
- Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach

Więcej o Podatki

Czytaj również