Rozp. w sprawie refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów szkoleń oraz wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń
Rozp. w sprawie refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów szkoleń oraz wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń
Dz.U. 2009.215.1669
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej
z dn. 03.12.2009 r.
w sprawie refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów szkoleń oraz wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń
Opracowała redakcja portalu Biblioteka prawa pracy na podstawie Dz.U. z 2009 r. Nr 215, poz. 1669
Na podstawie art. 69 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowe warunki refundacji kosztów szkoleń oraz wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art. 69 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zwanej dalej "ustawą".
§ 2.
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy:
1) przyznawanej na działalność związaną z wywozem, tj. pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub z innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;
2) uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.
§ 3.
Pomoc, o której mowa w art. 69 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy, jest udzielana na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz rozdziale I, sekcji 8 rozdziału II oraz rozdziale III rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3), zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie wyłączeń blokowych".
§ 4.
Do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą zalicza się:
1) wynagrodzenia i obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne osób prowadzących szkolenie;
2) koszty podróży osób prowadzących szkolenie i uczestników szkolenia, w tym koszty zakwaterowania;
3) inne wydatki bieżące, w tym w szczególności wydatki na materiały bezpośrednio związane ze szkoleniem;
4) amortyzację narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby szkolenia;
5) koszty usług konsultacyjnych i doradczych związanych ze szkoleniem;
6) koszty wynagrodzeń uczestników szkolenia i obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne od wypłacanych wynagrodzeń oraz koszty pośrednie (koszty administracyjne, koszty wynajmu, koszty ogólne) do wysokości całkowitej kwoty kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, o których mowa w pkt 1-5, przy czym w odniesieniu do kosztów osobowych po stronie uczestników szkolenia uwzględnia się tylko czas faktycznie spędzony na uczestnictwie w szkoleniu, po odjęciu czasu pracy, podczas którego uczestnik wykonywał zadania niebędące częścią szkolenia.
§ 5.
Jeżeli kwota pomocy przyznana temu samemu pracodawcy, w odniesieniu do tego samego szkolenia, przekracza kwotę stanowiącą równowartość 2 mln euro, pomoc podlega indywidualnej notyfikacji do Komisji Europejskiej.
§ 6.
1. Wielkość pomocy nie może przekroczyć 25% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą w przypadku szkolenia specjalistycznego, w rozumieniu art. 38 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych oraz 60 % kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą w przypadku szkolenia ogólnego, w rozumieniu art. 38 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych.
2. Intensywność pomocy można jednak zwiększyć maksymalnie do 55% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą w przypadku szkolenia specjalistycznego, w rozumieniu art. 38 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych oraz do 80 % w przypadku szkolenia ogólnego, w rozumieniu art. 38 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych, odpowiednio:
1) o 10 punktów procentowych w przypadku szkoleń dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub pracowników niepełnosprawnych, w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych;
2) o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz pracodawcy prowadzącego średnie przedsiębiorstwo, w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych, i o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz pracodawcy prowadzącego małe przedsiębiorstwo, w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych.
3. W przypadku pomocy przyznawanej w sektorze transportu morskiego, intensywność pomocy może osiągnąć 100% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, jeżeli:
1) uczestnik szkolenia nie jest aktywnym członkiem załogi i jest na pokładzie pracownikiem nieetatowym, w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych;
2) szkolenie jest prowadzone na statkach pokładowych zarejestrowanych w rejestrach Wspólnoty Europejskiej.
§ 7.
Pomoc na szkolenie nie może być udzielona ani wypłacona na rzecz pracodawcy, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem oraz pracodawcy prowadzącego przedsiębiorstwo, które jest przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu art. 1 ust. 7 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych, w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw lub przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu pkt 9-11 Komunikatu Komisji - wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2), w przypadku dużych przedsiębiorstw.
§ 8.
Pomoc, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy, stanowi pomoc de minimis w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5) i jest udzielana zgodnie z przepisami tego rozporządzenia.
§ 9.
Pomocy, o której mowa w niniejszym rozporządzeniu, nie można łączyć z pomocą państwa w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych, w przypadku gdyby taka kumulacja miała skutkować osiągnięciem wyższego poziomu intensywności pomocy niż ustalony niniejszym rozporządzeniem.
