ZAMÓW DOSTĘP
Przypomnij mi login i hasło
Wyszukiwanie zaawansowane »

Podstawowe kryteria ustalania wynagrodzenia za pracę

Podstawowe kryteria ustalania wynagrodzenia za pracę

Ogólne regulacje w zakresie prawa pracownika do wynagrodzenia

Świadczenie pracy na podstawie stosunku pracy ma zawsze odpłatny charakter, co oznacza że pracownikowi przysługuje określona kwota (wg uprzednio ustalonej stawki) z tytułu wykonywania pracy podporządkowanej danego rodzaju.

Wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią.

Jedna z podstawowych kodeksowych zasad wyrażona w art. 13 głosi, iż pracownik ma prawo do godziwego wynagrodzenia za pracę. Przepisy nie definiują pojęcia "godziwej płacy" - przyjmuje się jednak, że oznacza ono wynagrodzenie, którego wysokość oparto na obiektywnych, sprawiedliwych przesłankach, zgodnie z zasadami współżycia społecznego.

W dalszej części powołanej regulacji ustawodawca zastrzegł, iż prawo do godziwej płacy jest realizowane w oparciu o przepisy prawa pracy oraz za pośrednictwem polityki państwa w dziedzinie płac, w szczególności poprzez ustalanie minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Warto również zwrócić uwagę na wprowadzone 01.01.2004 r. przepisy antydyskryminacyjne w zakresie ochrony prawa do jednakowego wynagrodzenia z tytułu wykonywania takich samych lub podobnych prac.

Zgodnie z art. 183c § 1 k.p. pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości.

Należy podkreślić, że wynagrodzenie, o którym mowa w przytoczonym przepisie, zostało zdefiniowane w szeroki sposób i obejmuje:

  • wszystkie składniki wynagrodzenia (bez względu na ich nazwę i charakter),

  • inne świadczenia związane z pracą - przyznawane pracownikom w formie pieniężnej bądź w innej formie niż pieniężna. 

Regulacje kodeksowe wyjaśniają ponadto pojęcie prac o jednakowej wartości - są nimi prace, których wykonywanie wymaga od pracowników:

  • porównywalnych kwalifikacji zawodowych, potwierdzonych dokumentami przewidzianymi w odrębnych przepisach lub praktyką i doświadczeniem zawodowym, a także

  • porównywalnej odpowiedzialności i wysiłku.

Obecnie obowiązujące przepisy k.p. uznają m.in. niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracę za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, chyba że pracodawca udowodni, iż kierował się obiektywnymi przesłankami (art. 183b § 1, pkt 2 k.p.). Ustalono jednocześnie, że nie jest złamaniem reguły równego traktowania w zatrudnieniu określenie zasad wynagradzania, z uwzględnieniem kryterium stażu pracy. Zasady równego traktowania w zatrudnieniu nie narusza także czasowe zróżnicowanie kryteriów płacowych, jeżeli skutkiem takiego działania ma być zmniejszenie faktycznych nierówności, którymi dotknięte są określone grupy pracowników.

Zasady oraz tryb ustalenia wynagrodzenia za pracę

Warunki płacowe wynikające ze stosunku pracy (bez względu na podstawę prawną) podlegają dwustronnym ustaleniom (pracodawcy i pracownika), a zatem wymagają zgodnego oświadczenia woli stron (patrz: art. 11 k.p.).

Kodeks pracy nie zawiera zamkniętego katalogu kryteriów służących prawidłowemu ustaleniu wynagrodzenia za pracę, określa natomiast w art. 78 § 1 podstawowe elementy, jakie należy uwzględnić przy określeniu wysokości płacy. Zgodnie z tym przepisem wynagrodzenie za pracę powinno być tak ustalone, aby w szczególności:

  • odpowiadało rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także

  • uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy. 

Właściwie ustalone wynagrodzenie powinno obejmować stawkę wynagrodzenia zasadniczego (podstawowego) za pracę określonego rodzaju lub na danym stanowisku oraz dodatkowe składniki wynagrodzenia, jeśli zostały one przewidziane z tytułu wykonywania określonej pracy.

Ze względu na konieczność indywidualnych ustaleń w zakresie warunków wynagrodzenia k.p. nie zawiera szczegółowo opracowanych taryfikatorów czy też innych dyspozycji dotyczących określania konkretnej płacy (oczywiście poza wskazaniem minimalnego wynagrodzenia, o którym będzie mowa dalej). W związku z tym określenie warunków wynagrodzenia i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą powinno być dokonane:

  • w układzie zbiorowym pracy (u.z.p.), z zastosowaniem przepisów działu XI k.p. lub

  • w regulaminie wynagradzania - co dotyczy pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników, nieobjętych zakładowym ani ponadzakładowym u.z.p. (zasady tworzenia regulaminu wynagradzania opisano w artykule "Regulamin wynagradzania").

Wymaga podkreślenia, że warunki wynagradzania i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w państwowych jednostkach sfery budżetowej, jeżeli nie są oni objęci u.z.p. określa, w drodze rozp., MGiP oraz inni ministrowie - w zakresie zastrzeżonym odrębnymi ustawami.

Jeżeli dany pracodawca nie jest objęty postanowieniami u.z.p. albo nie ma obowiązku wydania regulaminu wynagradzania, ustalenia w zakresie warunków płacowych określa się w indywidualnej umowie o pracę. W obecnym kształcie prawa pracy postanowienia dotyczące warunków płacowych, a w szczególności określające wynagrodzenie odpowiadające rodzajowi pracy, ze wskazaniem składników wynagrodzenia - stanowią obligatoryjny składnik każdej umowy o pracę oraz, odpowiednio, innych aktów będących podstawą nawiązania stosunku pracy. 

Minimalne wynagrodzenie za pracę

Jak już wspomniano na wstępie nin. pkt jednym z najistotniejszych zadań państwa w obszarze polityki zatrudnienia jest określenie warunków realizacji prawa pracownika do godziwego wynagrodzenia za pracę. Podstawowe znaczenie w tym zakresie należy przypisać procedurze ustalania i waloryzowania minimalnego wynagrodzenia za pracę, które stanowi powszechnie obowiązujące kryterium płacowe.

Kwestie dotyczące najniższej, gwarantowanej przez państwo kwoty wynagrodzenia pracowniczego uregulowano w ustawie z dnia 10.10.2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. Nr 200, poz. 1679, z późn. zm.).

Warto zaznaczyć, że postępowanie dotyczące ustalania kwoty minimalnej płacy zostało w istotny sposób zmodyfikowane za pośrednictwem nowelizacji do wymienionej ustawy pochodzącej z dn. 01.07.2005 r. (Dz.U. nr 157, poz. 1314).

Dzięki tym zmianom minimalne wynagrodzenie będzie rosło w szybszym tempie niż to miało miejsce na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów. Wynika to z faktu, iż przy określaniu wysokości minimalnej płacy uwzględnia się obecnie dodatkowy wskaźnik, a mianowicie przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej ogłaszane przez Prezesa GUS w Dz.Urz. RP "Monitor Polski" (dalej jako "przeciętne wynagrodzenie").

Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 5 ust. 4 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, jeżeli w roku, w którym odbywają się negocjacje na forum Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych (dalej "Trójstronna Komisja") dotyczące wysokości minimalnej płacy, kwota minimalnego wynagrodzenia będzie niższa od połowy przeciętnego wynagrodzenia, stopień wzrostu (nie niższy niż prognozowany na dany rok wskaźnik cen) zwiększa się dodatkowo o 2/3 wskaźnika prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto. Oznacza to zatem, że jeżeli wynegocjowana w ramach Trójstronnej Komisji wysokość minimalnego wynagrodzenia nie osiągnie pułapu co najmniej połowy przeciętnego wynagrodzenia, to ulegnie podwyższeniu o 2/3 ww. wskaźnika.

Trójstronna Komisja uzgadnia wysokość minimalnego wynagrodzenia do dnia 15.07. roku poprzedzającego rok, w którym ustalana kwota będzie obowiązywać. Jeżeli Trójstronna Komisja nie określi w tym terminie wspomnianej kwoty, inicjatywa w tym zakresie przechodzi w ręce Rady Ministrów (dalej jako "RM"), która - najpóźniej do 15.09. danego roku - ustala wysokość minimalnej płacy, wydając stosowne rozp. Należy podkreślić, że kwota określona przez RM nie może być mniej korzystna od propozycji wysokości minimalnego wynagrodzenia przedłożonej do negocjacji przez rząd Trójstronnej Komisji.

Terminy zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę

Jeżeli prognozowany na następny rok wskaźnik cen - przedstawiony przez RM Trójstronnej Komisji - wynosi:

  • co najmniej 105% - ustala się dwa terminy zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia, a mianowicie od dnia 01.01. i od dnia 01.07.,

  • mniej niż 105% - ustala się jeden termin zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia: od dnia 01.01.

 

Ustalanie indywidualnej płacy na podstawie minimalnego wynagrodzenia

Minimalne wynagrodzenie za pracę (w wysokości określonej na dany rok - patrz. zał. do nin. pkt) stanowi dolny limit płacy pracowniczej w odniesieniu do:

  • pracowników zatrudnionych w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy - wówczas wynagrodzenie takich pracowników nie może być niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę,

  • pracowników zatrudnionych w niepełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy - wówczas wynagrodzenie, ustalane w najniższej dopuszczalnej wysokości, należy określić - biorąc za podstawę kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę - w wysokości proporcjonalnej do liczby godzin przypadających do przepracowania w danym miesiącu. 

Do obliczania wysokości wynagrodzenia przysługującego pracownikowi przyjmuje się składniki wynagrodzenia i inne świadczenia ze stosunku pracy, zaliczone wg statystyki i wynagrodzeń określonych przez GUS do wynagrodzeń osobowych, z wyłączeniem:

  • nagród jubileuszowych,

  • odpraw (emerytalnej lub rentowej),

  • wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.

Dopuszczalność okresowego ustalenia indywidualnej płacy poniżej kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę

Wysokość minimalnej płacy ulega modyfikacji w stosunku do osób rozpoczynających karierę zawodową. Zgodnie z art. 6 ust. 2 cyt. ustawy kwota wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w okresie jego pierwszego roku pracy nie może być niższa niż 80% wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę (aktualną kwotę tego wynagrodzenia podano w zał. do nin. pkt).

Do okresu pierwszego roku pracy pracownika, o którym wyżej mowa, wlicza się wszystkie okresy, za które była opłacana składka na ubezpieczenie społeczne, z wyłączeniem okresów zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.

Uzupełnienie indywidualnej płacy do kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę

Jeżeli w danym miesiącu wynagrodzenie pracownika - obliczone wg uprzednio przedstawionych zasad - jest niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę (np. ze względu na terminy wypłat lub rozkład czasu pracy), to należy uzupełnić zaniżone wynagrodzenie (do kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę) poprzez obliczenie wyrównania.

Wspomniane wyrównanie wypłaca się za okres każdego miesiąca pracy łącznie z należnym wynagrodzeniem.

Pracownikom wynagradzanym na podstawie godzinowych stawek wyrównanie wypłaca się za każdą godzinę pracy. W takim przypadku wyrównanie stanowi różnicę między:

  • wysokością wynagrodzenia godzinowego, wynikającą z podzielenia kwoty minimalnego wynagrodzenia przez liczbę godzin pracy przypadającą do przepracowania przez pracownika w danym miesiącu w ramach pełnego wymiaru czasu pracy

  • a wysokością wynagrodzenia pracownika w danym miesiącu przeliczoną na godzinę pracy.

Pracownikom wynagradzanym na podstawie miesięcznych stawek - którym nie przysługuje wynagrodzenie za pełny miesięczny wymiar czasu pracy - wyrównanie wypłaca się również za każdą godzinę pracy. Przy obliczaniu wysokości wyrównania stosuje się identyczną metodę jak wyżej opisana.

Powyżej opisane zasady ustalania wyrównania - wynikające z art. 7 ust. 3 i 4 cyt. ustawy - stosuje się odpowiednio także przy obliczaniu wyrównania przysługującego pracownikom zatrudnionym w niepełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy.

Zakres stosowania najniższego wynagrodzenia za pracę

Podstawowym powszechnie obowiązującym obecnie kryterium płacowym jest corocznie waloryzowana kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę. Jednak ustawa z dn. 10.10.2002 r. dopuszcza możliwość ograniczonego stosowania odpowiednika minimalnej płacy obowiązującego przed dniem 01.01.2003 r., czyli najniższego wynagrodzenia za pracę.

Stosownie do brzmienia art. 25 wymienionej ustawy - ilekroć w przepisach prawa jest mowa o "najniższym wynagrodzeniu za pracę pracowników" przez odwołanie się do odrębnych przepisów lub do k.p. albo przez wskazanie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej/Społecznej lub ministra właściwego ds. pracy jako zobowiązanego do ustalenia takiego wynagrodzenia na podstawie odrębnych przepisów bądź k.p., oznacza to kwotę 760 zł. Tak więc w niektórych przypadkach - wyraźnie określonych ustawowo - dane świadczenie lub należność ustala się biorąc za podstawę wymienioną kwotę. Warto dodać, że kwota, o której mowa w art. 25 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, jest kwotą stałą, niepodlegającą waloryzacji.

Podstawowym powszechnie obowiązującym obecnie kryterium płacowym jest corocznie waloryzowana kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę. Jednak ustawa z dn. 10.10.2002 r. dopuszcza możliwość ograniczonego stosowania odpowiednika minimalnej płacy obowiązującego przed dniem 01.01.2003 r., czyli najniższego wynagrodzenia za pracę.

Stosownie do brzmienia art. 25 wymienionej ustawy - ilekroć w przepisach prawa jest mowa o "najniższym wynagrodzeniu za pracę pracowników" przez odwołanie się do odrębnych przepisów lub do k.p. albo przez wskazanie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej/Społecznej lub ministra właściwego ds. pracy jako zobowiązanego do ustalenia takiego wynagrodzenia na podstawie odrębnych przepisów bądź k.p., oznacza to kwotę 760 zł. Tak więc w niektórych przypadkach - wyraźnie określonych ustawowo - dane świadczenie lub należność ustala się biorąc za podstawę wymienioną kwotę. Warto dodać, że kwota, o której mowa w art. 25 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, jest kwotą stałą, niepodlegającą waloryzacji.

Załącznik

Minimalne wynagrodzenie za pracę w 2012 roku oraz niektóre należności i świadczenia pracownicze, do których stosuje się minimalne wynagrodzenie

Tab. 1.

Minimalne wynagrodzenie za pracę w 2012 roku

Wyszczególnienie danych

Minimalne wynagrodzenie za pracę obowiązujące od 01.01.2012 r.

Wysokość wynagrodzenia

Podstawa prawna ustalenia

1 500 zł

Rozp. RM z dn. 13.09.2011 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r. (Dz.U. Nr 192, poz. 1141)

Najniższe dopuszczalne wynagrodzenie za pracę, jakie może zostać ustalone w okresie pierwszego roku pracy osoby zatrudnionej po raz pierwszy

Wysokość wynagrodzenia

Podstawa prawna ustalenia

nie mniej niż

1 200 zł

(80% minimalnego wynagrodzenia za pracę)

Art. 6 ust. 2 ustawy z dn. 10.10.2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. Nr 200, poz. 1679, z późn. zm.) w zw. z Rozp. RM z dn. 13.09.2011 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r. (Dz.U. Nr 192, poz. 1141)



Tab. 2.

Niektóre należności i świadczenia pracownicze, do których stosuje się, jako kryterium ustalania, minimalne wynagrodzenie za pracę

Wyszczególnienie

Rodzaj należności lub  świadczenia

Wysokość należności lub  świadczenia oraz podstawa prawna ustalenia

Odszkodowanie, do którego ma prawo pracownik w związku z naruszeniem wobec niego przez pracodawcę zasady równego traktowania w zatrudnieniu.

Nie niższe od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę (art. 183d k.p.)

Wynagrodzenie za czas niezawinionego przez pracownika przestoju. Pracownikowi temu przysługuje wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagrodzenia - 60% wynagrodzenia. W każdym jednak przypadku wynagrodzenie to nie może być niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę. Powyższa zasada dotyczy także ustalenia wynagrodzenia pracownika za czas innej odpowiedniej pracy powierzonej w  okresie przestoju.

Nie niższe od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę (art. 81 § 1-3 k.p.)

Kwoty wynagrodzenia wolne od potrąceń z różnych tytułów

Kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę, 75% lub 90% tego wynagrodzenia - przy potrąceniach, o których mowa w art. 871 k.p.  oraz kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę lub 80% tej kwoty - przy potrąceniach określonych w art. 91 § 2 k.p.

Dodatek do wynagrodzenia przysługujący pracownikowi za każdą godzinę pracy w porze nocnej

Kwota w wysokości 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę (art. 1518 § 1 k.p.).

Maksymalna wysokość odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi, z którym rozwiązano stosu-nek pracy w ramach grupowego lub indywidualnego zwolnienia z przyczyn niedotyczących pracownika, jeżeli był zatrudniony u pracodawcy zatrudniającego co najmniej 20 pracowników

Wysokość odprawy nie może przekroczyć równowartości 15-krotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę, obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy (art. 8 ust. 4 ustawy z dn. 13.03.2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z  przyczyn niedotyczących pracowników - Dz.U. Nr 90, poz. 844, z późn. zm.).

Obowiązująca od dnia 01.01.2012 r. minimalna podstawa wymiaru zasiłku chorobowego, a także świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównaw-czego, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w  wysokości zasiłku macierzyńskiego i zasiłku opiekuńczego z tytułu pracy w pełnym wymiarze*.

Kwota nie niższa od minimalnego wynagrodzenia lub 80% tego wynagrodzenia (w stosunku do osób podejmujących pracę po raz pierwszy), po odliczeniu 13,71% od wymienionych kwot (art. 45 ust. 1 i art. 47 ustawy z dn. 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i  macierzyństwa - Dz.U. z 2010 r. Nr 77, poz. 512, z późn. zm.).


*   Nie dotyczy ubezpieczonych będących pracownikami, do których wynagrodzenia nie mają zastosowania przepisy ustawy z dn. 10.10.2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. Nr 200, poz. 1679, z późn. zm.).

Wydrukuj poradę lub pobierz jako PDF
Get Acrobat Reader